Categorie archief: 2005

Stadsdichter Beverwijk 2005 – Sipke Fluitman

Apekooien op het President Kennedyplein
( deel 3:Apevlooien)

De maki
vlooit de mandril
vlooi de chimpansee
vlooi de maki
als hij dat wil
en de oetangs
doen niet
meer
mee.

Die wilden
na het apenkooien
niet de chimpasee,
maar liever
de gorilla’s vlooien
en niemand anders
wilde met
de gorilla
in zee.

Nu vlooit
de maki
de mandril
en die vlooit
de chimpansee

 

Daar (Urinoir)

Waar de aardappel aan land geraakt
En de hoogoven zijn wolken braakt.
Waar de politiek zijn plicht verzaakt
En de stadsdichter zijn grappen maakt.

Waar de laatste treinen als eerste stoppen
En Ajacieden knuppels koppen.
Waar Oegandezen zich verstoppen
Om in Pingeland hun bom te droppen.

Waar de oranjebuurt al is gesloopt
En Koster op zijn Randweg hoopt.
Waar de burger op de Bazaar rondloopt
En er zijn gestolen waar terugkoopt.

Waar we replica theehuizen vereren
En sloffen uit theaters weren.
Waar we de hufters een woning aansmeren
Waarin ze misschien wel het wonen aanleren.

Waar de schoffelaar zijn stad bekijkt
En met het verleden vergelijkt
Lacht hij tevreden als weer blijkt
Dat iedereen hier
Nog altijd
Zeikt.

 

Sidney

plannen voor plannen voor plekken
voor straten en fietsenrekken

de muziekschool verhuist
van westerhout naar kerk
geduwd tussen bieb en theater

een passerelle
voor over het spoor
en voor eronderdoor
een tunnel met stinkend water

plannen voor plannen voor pleinen
voor gebouwen en fonteinen
want die stationsvijver
die blijft er
hoop ik
toch?
en dat gemeentehuis
(die gouden ring)
komt die er
eigenlijk
nog?

plannen voor plannen voor pleinen

we wachten en wachten
en verwachten niet zo veel
niet te veel
nee niet te veel

maar waar blijft nu die monorail?

 

Breed Beverwijk

Soms is het hier net
Holland op zijn smalst

Er kan hier niets
We willen niets
Er gebeurt
hier
niets

(waar haal ik straks nog mijn feestweekse bier?)

Maar als Abraham zich eens flink kwaad maakt
en de Wijker in zijn hart raakt
met jong en artistiek toneel

En als de Wijk aan Zeeër weer zijn lied zingt
en Beverwijk straks uit de Kunst springt
gebeurt er opeens heel veel

Breed Beverwijk

 

Gat

zo zwart als de nacht
zo onweerstaanbaar
een onweerstaanbare
aantrekkingskracht

zo zwart als de nacht
zo onontkoombaar
zo machtig en alle
massa verslindend
zwart zuigt het zelfs
het licht in zich op
het heeft zo al massa’s opgenomen

zo zwart als de nacht
zo onweerstaanbaar
een onweerstaanbare
aantrekkingskracht

zie daar nog maar eens uit te komen

 

Worteltjes

met mijn ouders op fietsvakantie
aten wij in zeeland
worteltjes uit Beverwijk

ik heb twee ouders
en twee broertjes
en we fietsten vroeger vaker samen
in een rondje
dus weer terug
naar waar de worteltjes vandaan kwamen

mijn vader werd er geboren
en gaat er waarschijnlijk dood
en mijn moeder had er een moestuin
met boontjes en rabarber
worteltjes had ze er niet
maar de aardbeitjes werden er groot