Categorie archief: 2004

Stadsdichter Beverwijk 2004 – Pauline Mantz

1e gedicht

Oranje
neergehaald
vorst aan de grond
Beatrixstraat

Een ingeburgerd begrip
raakt zijn status kwijt
en wordt gebombardeerd
tot nieuwbouwwijk

Met prachtige
nieuwe Oranje-namen
zoals Amalialaan
Mabel-wist-van-nixstraat
en de E.R. van Z-hangjongerenplek

Beatrix, hofleverancier
van familieschandalen
schenkt Beverwijk
al haar familienamen

Een hoffelijk gebaar
de Oranjebuurt
kan opgelucht ademhalen
voltooid verleden tijd

Een kleurrijke nieuwbouwwijk
hartje centrum
te Beverwijk

 

Akerendam

Zomaar
een zondagmiddag
het clair-obscur
tintelt tijdloos
door de aloude bomen

Akerendam
alleen toegankelijk voor vogels
een beeldhouwer daargelaten
een klein stukje hemel
op aarde

Alwaar
de hekken open breken
en vreemde eenden
de passie preken
en nu niet alleen
voor welgestelde oude vrijsters

Dit is een beeldenstorm
en elke Wijker is welkom
om even te ruiken
aan dit stukje paradijs
dat Beverwijk rijk is
Akerendam

 

Sonnevanck

Openbaar lokaal
voor muzikanten,
kunstenaars,
denkers, doeners
en Kisjes

Een grand piano
voor jong en oud
de daghap voor
miljonairs met natte honden
en andere armoedzaaiers

Geen spiegelwand
geen tafelkleed
geen schoon toilet
geen ster
aan het firmament

Door eigen charme
ten onder gegaan
als een vallende ster
bij heldere hemel
de huiskamer van Wijk aan Zee

De zee geeft
de zee neemt
Sonnevanck

 

Theo W te B

Beverwijk
buitengewoon
in nuchterheid
onze burg is zichzelf niet meester
hij wil een groter ambtsketen

Aardbeiengrond
verruilen voor beter
Theo W is bang
voor een te kort aan stemmen
niet schizofreen, hij wil carrière

Sollicitatieprocedure
geheimhoudingsplicht
vertrouwenscommissie
informatielek
Westland of Delft

De paden op
de lanen in
Deelder wees op je hoede
voor je het weet
duikt Theo W het nachtleven in

en dat alles
door een wetswijziging
Theo W, wat maak je me nou
we beginnen net
aan je te wennen

 

(Uit het hart) Wij hebben alles

Dockside
Koek, JP en Bison
Jansen en Van der Schoor

Scheijwijck
de Bree
en een diner aan zee

een binnenduinrand
en een Westerhout
dat blijft

een lokale
radiozender
Beverwijk

mister Raetz
poortwachter over ons
cultureel- en literairerfgoed

met zoveel karakter
komt het uiterlijk
op de tweede plaats

de schoonheid van Beverwijk
kan je niet zien
die moet je voelen

 

Onder de Wijkertoren

Betoverend
haar ingetogen blik
Camille Claudel
een poster zwart wit
tijd zegt mij niets

Een stille liefde
bijna poëtisch
de boerderij van Vessies
een explosie
van cultureel geweld

Boerderij is café geworden
gedreven door een wijf
met een drive van hier tot Tokio
die Beverwijk steeds weer
weet te ontroeren

Melkkoeien loeien sluitingstijd
het getapte wijf
lacht haar schorre lach
en schreeuwt hoogste tijd
allemaal opgerot

Onder de Wijkertoren
tijd zegt mij niets
de boerderij, Camille
er moet gedronken worden